22.4.11

လြမ္းမိေသာ ျပည္ျမိဳ႕၏ သတင္းစာေဟာင္းထဲမွ ဒဏ္ရာမ်ား။


ျပည္ျမိဳ႕
ဒီေန႔ညေတာ့ ျပည္ျမိဳ႕ကို သတိရေနမိသည္။ ျပည္မွာေဆာင္း ကို စိတ္ကူးထဲ သီဆိုရင္း ခိုနားခဲ့ဖူးသည့္  ျပည္ျမိဳ႕ ေဆာင္းညမ်ားကိုလည္း လြမ္းေနမိသည္။ မရည္ရြယ္ခဲ့ပဲႏွင့္ ျပည္ျမိဳ႕သည္ အမွတ္တရမ်ားကို သယ္ေဆာင္ျပီး ဘ၀ထဲ ၀င္ေရာက္လာခဲ့သည္။

၁၉၉၆ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ၊ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ စိန္ရတုသဘင္ အထိမ္းအမွတ္ခန္းမ ဖြင့္ပဲြကာလ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈမ်ား ရပ္ဆိုင္းသြားခဲ့ျပီးေနာက္ တကၠသုိလ္၊ ေကာလိပ္မ်ား၏ တံခါးမ်ား ရက္အကန္႔အသတ္မဲ့ ပိတ္သြားသည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ဒီေလာက္ၾကာျမင့္လိမ့္မည္ မထင္ခဲ့မိသျဖင့္ ရန္ကုန္ သမို္င္း၀င္းအတြင္းရွိ ပုပါၸးေဆာင္ အခန္းတံခါးကို ေစ့ရံုေလးသာ ပိတ္ျပီး ထြက္ခြာခဲ့သည္။ ရုပ္ရွင္ဆိုလွ်င္ေတာ့ ေနာင္သံုးႏွစ္ၾကာေသာအခါ ဟု စာတမ္းထိုးလိမ့္မည္ထင္သည္။ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၂၅ ရက္ေန႔ေရာက္ေသာအခါ ကၽြန္ေတာ္သည္ ရန္ကုန္ နည္းပညာတကၠသုိလ္ကို ဆက္လက္ တက္ေရာက္ရန္ ျပည္ျမိဳ႕သို႔ ေရာက္ရွိေနသည္။ ေစ့ရံုပိတ္ထားခဲ့သည့္ သမိုင္း၀င္းရွိ ပုပါၸးေဆာင္ အခန္းနံပါတ္ ၁၁၈ တံခါးကို ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့မွ ဖြင့္၀င္ခြင့္ မရေတာ့။ တစ္စံုတေယာက္ကေတာ့ ေစ့ထားရံု တံခါးကို တြန္းလွဲ တိုးဖြင့္သြားခဲ့လိမ့္မည္ဟု ထင္သည္။

လတ္ဆတ္ေသာ ဒဏ္ရာမ်ားျဖင့္ စိုးရြံ႔ေနေသာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကုိ ရင့္က်က္ေသာ ဒဏ္ရာမ်ားျဖင့္ ျပည္ျမိဳ႕က တည္ျငိမ္ေစခဲ့သည္။ ျပည္ျမိဳ႕သည္ ဧရာ၀တီျမစ္ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ဆီးၾကိဳခဲ့သည္။ သဲေသာင္မ်ားျဖင့္ ေထြးေပြ႔ခဲ့သည္။ ကုိေဆြ၏ ေနၾကာပန္းမ်ားျဖင့္ လန္းဆန္းေစခဲ့သည္။ ျပည္ျမိဳ႕ခံ စာေရးဆရာမ်ား ထုတ္ေ၀ေသာ ဝတၳဳတုိေပါင္းခ်ဳပ္ စာအုပ္ကေလး ၀ယ္ဖတ္ျဖစ္ခဲ့သည္။ သဲေသာင္ျပင္ၾကီးေပၚ က်င္းပခဲ့ေသာ ကဗ်ာရြတ္ပြဲမ်ားမွာ နားေထာင္ျဖစ္ခဲ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ျပည္ျမိဳ႕ကုိ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးသြားခဲ့ပါသည္။ ျပည္ျမိဳ႕၏ ေအးရိပ္ေအာက္တြင္ ကၽြန္ေတာ္သည္ ၂ ႏွစ္ေက်ာ္ ခိုနားခဲ့ဖူး၏။

၂၀၀၁ ခုႏွစ္ ႏွစ္လယ္ေလာက္တုန္းက ျပည္ျမိဳ႕တြင္ လူမ်ိဳးေရး၊ ဘာသာေရး ထိခိုက္မႈျဖစ္ျပီး မနက္ ၆ နာရီ ည ၆ နာရီ အျပင္မထြက္ရ အေျခအေန တစ္ခုျဖစ္ခဲ့ဖူးသည္။ စာသင္ခန္းမ်ား ေစာေစာ ဆင္းၾကသည္။ ညဆိုလွ်င္ ကားလမ္းမ်ားေပၚ ရွင္းလင္းသြားခဲ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ ငွားေနသည့္ အေဆာင္ေရွ႕ ကားလမ္းေပၚ ခံုတန္းလ်ားမ်ားခ်ျပီး တညလံုးလိုလို ဂစ္တာတီး သီခ်င္းဆိုခဲ့ၾကသည္။ အာရုဏ္တက္ေနျပီျဖစ္သျဖင့္ ပုလင္းထဲမွ လက္က်န္ အရက္ကို နည္းနည္းစီ ခြဲေ၀ေသာက္ခဲ့ၾကသည္။ ဂ်ပ္ဆင္ထိပ္က လရိပ္ျပာကို အသံတိတ္ လြမ္းခဲ့ၾကသည္။

ျပည္ျမိဳ႕အေၾကာင္း ဘယ္က စေျပာၾကမလဲ။ ကၽြန္ေတာ္ မသိပါ။ ေဗဒါရီက စမလား၊ ေမွာ္ဇာက စၾကမလား။ ဒြတၱေဘာင္အေၾကာင္းက စၾကမလား။ ရာဇာဓိရာဇ္ႏွင့္ ဘုရင္မင္းေခါင္တုိ႔ တလွည့္စီ သိမ္းပိုက္ခဲ့ၾကသည္က စမလား။ ဒါမွမဟုတ္ ဧရာ၀တီျမစ္အေၾကာင္းက စမလား။ ကၽြန္ေတာ္ မသိပါ။ ကၽြန္ေတာ္ သိသည္မွာ.....။ သိသည္ဟု ထင္သေယာင္ ရွိသည္မွာ....၊...ျပည္ျမိဳ႕၏ ၀ိဉာည္ မွတ္ဉာဏ္မ်ားအေပၚမွာ ဖံုးအုပ္ေနျပီျဖစ္သည့္ အခိ်န္ကာလအခိ်ဳ႕ကို ဖယ္ရွား လုိက္လွ်င္ေတာ့ ႏွလံုးေသြးမ်ား ပြက္ထေနသည့္ ေန႔ရက္မ်ားကို ျပန္လည္ အမွတ္ရႏိုင္ပါသည္။ သည္လုိေန႔ရက္ မ်ားစြာကို ျပည္ျမိဳ႕ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရသည္။

သတင္းစာ အေဟာင္းမ်ားကို ျပန္လွန္ဖတ္ရင္း ျပည္ျမိဳ႕၏ ဒဏ္ရာတစ္ခုကို ျမင္မိသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္သည္ ျပည္ျမိဳ႕ကို သတိရသြားခဲ့သည္။ ျပည္ျမိဳ႕ကို ႏႈတ္မဆက္ပဲ ကၽြန္ေတာ္ ခြဲခြာခဲ့သည္မွာ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ အတြင္းျဖစ္သည္။ သည္ေနာက္ေတာ့ ၃ ၊ ၄ ၾကိမ္ ျမိဳ႕ကို ျဖတ္သြားခဲ့သည္မွ ေနာက္ထပ္ ေျခမခ် ျဖစ္ေတာ့ပါ။ အခိ်န္အခါသင့္ျပီး ဥတုရာသီ ေကာင္းမြန္သည့္ တစ္ေန႔က်ရင္ေတာ့ မိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္ ျပည္ျမိဳ႕တြင္ ျပန္လည္ေတြ႔ဆံုၾကမည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္မိပါသည္။ အဲ့ဒီအခါက်ရင္ေတာ့ နဒီမဂၤလာကို အတူတူ သီဆိုၾကမည္ဟု ......

"....မေျပလည္တာေတြ... အေမွာင္ရိပ္ထဲ.... ထားခဲ့ကြယ္....မၾကာခင္ဆုိရင္.... မိုးလင္းႏိုးထေတာ့မယ္......"


ေစာသက္လင္း

ျပည္နည္းပညာတကၠသုိလ္





ဗိုလ္တေထာင္ သတင္းစာ၊ ၂၃-၇-၈၈ ၊ စေနေန႔






ဗိုလ္တေထာင္ သတင္းစာ၊ ၂၃-၇-၈၈ ၊ စေနေန႔






ဗိုလ္တေထာင္ သတင္းစာ၊ ၂၃-၇-၈၈ ၊ စေနေန႔






ဗိုလ္တေထာင္ သတင္းစာ၊ ၂၃-၇-၈၈ ၊ စေနေန႔






ဗိုလ္တေထာင္ သတင္းစာ၊ ၂၈-၈-၈၈ ၊တနဂၤေႏြေန႔





 * * * * * * * * * *

မၾကာမီ .... ကြန္ျမဴနစ္ ကေတာ္မ်ား၊ ၁ ။ သခင္ဗဟိန္း၏ ဇနီး မခင္ၾကီး။
                 ဖတ္မိဖတ္ရာ .... သိန္းေဖျမင့္၊ မိတ္ေဆြၾကီး အဂၢါစႏိုး ကြယ္လြန္ရွာျပီ။


 * * * * * * * * * *

2 comments:

သိဂၤါေက်ာ္ said...

ျပည္ ရဲ႕ ဒဏ္ရာ အေဟာင္းေတြ သတိရသြားပါတယ္..
၈၈ တုန္းကေတာ့ ၅ တန္းပဲ ရွိေသးတာ.. ေက်ာင္းေတြ ပိတ္သြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေနမေကာင္းျဖစ္လို႕ ႐ုတ္႐ုတ္သဲသဲ ေတြ ၾကားထဲ ေဆးခန္း သြားခဲ့ရတာ မွတ္မိေနပါေသးတယ္..

သူမ said...

ျပည္ၿမိဳ ႔ကုိ စာကေနတဆင့္ အလည္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္

ခင္၀မ္းရဲ ႔ ျပည္ၿမိဳ ႔ တစ္ေခါက္တစ္ခါျဖင့္ ေရာက္ေအာင္ သြားပါမည္ ႀကိမ္းထားတာျဖင့္ ၾကာေပါ့့ေလ . . .

ဆုံးျဖတ္ခြင့္ မရွိေတာ့တဲ့ . . .
ေနာင္တေတြနဲ႔ လူ . . .

တကယ့္အမွတ္တရဒဏ္ရာ ျပည္ သတင္းေတြ စုစုစည္းစည္း
ေလးစားပါတယ္ . . .

Post a Comment