10.10.10

ဖတ္မိဖတ္ရာ ..... သခင္ေအာင္ဆန္း၏ စြန္႔စားခန္းမ်ား၊ ၁ ။

ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္က ေတာ္ေတာ္ ေၾကာက္တတ္ပါသည္။ ဘာကိုမွ ဆင္ျခင္ေတြးေတာတတ္ျခင္း မလုပ္ႏိုင္ေသးသည့္ အရြယ္မွာ တခုခုဆို ေၾကာက္တတ္ျခင္းက အရင္ျဖစ္ပါသည္။ တခုခုကို ေၾကာက္တိုင္း လည္း ငါက ကေလးမို႔လို႔ ေၾကာက္တာပါ။ ငါလူၾကီးျဖစ္လာရင္ေတာ့ ဒီေလာက္ေလးေတာ့ ဘယ္မႈပါ့မလဲကြ။ ငယ္ငယ္က ရိုးသားစြာ ဆင္ေျခေပးခဲ့ဖူးပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္ အခုလည္း ေတာ္ေတာ္ ေၾကာက္တတ္ပါသည္။ ပိုျပီးေတာင္ ေၾကာက္တတ္ေနခဲ့ပါျပီ။ ငယ္ငယ္က ဆင္ေျခမ်ား မွားသြားခဲ့သည္။ ငယ္ငယ္က ေၾကာက္တတ္ျခင္းမွာ ဆင္ျခင္ေတြးေတာတတ္ျခင္း မရွိခဲ့ပဲ အခု ေၾကာက္သည့္အခါမွာေတာ့ ဆင္ျခင္ ေတြးေတာတတ္ျခင္းပါ ၀င္လာပါေတာ့သည္။ သည္ေတာ့ ေၾကာက္တတ္ျခင္းႏွင့္အတူ စိုးရိမ္ပူပန္ျခင္း ေ၀ဒနာပါ ပူးတြဲ ပါ၀င္လာပါသည္။ စိုးရိမ္ပူပန္ျခင္း ေ၀ဒနာ သည္ ခံစားရ အေတာ္ခက္ပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္ အခုမွာေတာ့ ဆင္ျခင္ေတြးေတာတတ္စြာျဖင့္ ေၾကာက္လန္႔ စိုးရိမ္ ပူပန္ေနရပါသည္။ ေနာင္ကို လည္း သည္ထက္ပိုျပီး ေၾကာက္လန္႔ စိုးရိမ္ ပူပန္ေနရဖို႔သာ ရွိပါသည္။

ေစာသက္လင္း

* * * * * * * * * *

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ အမိြဳင္သို႔ လိွ်ဳ႕ဝွက္ခရီး ၊ သုေတတီျမင့္ထြန္း

(စိုးစာေပ ၊ တတိယအၾကိမ္ ၊ ၂ဝဝ၈ ခုနွစ္၊ ဇူလိုင္လ ၊ စာမ်က္ႏွာ - အခန္းအခ်ိဳ႕)

Myanmarcupid Community Forum မွ E Book ကို (http://chindwinjournal.com/fontconvert/index.html) Burmese Font Converter ျဖင့္
zawgyi font သို႔ ေျပာင္းျပီး Font ကြာျခားခ်က္မ်ားကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ ျပင္ဆင္၍
မူရင္းစာအုပ္မွ တိုက္ရိုက္ကူးယူ တင္ျပထားျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။

Font ကြာျခားခ်က္ ျပင္ဆင္သည့္ ဥပမာ -
ဗိုလ္ခု်ပ္ေအာင္ဆန္း၏ အမိြုင္သို့ လိွု့်ဝွက္ခရီး - ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း၏ အမိြဳင္သို႔ လိွ်ဳ႕ဝွက္ခရီး

* * * * * * * * * *

သခင္ေအာင္ဆန္း၏ စြန္႔စားခန္းမ်ား


ဗိုလ္လက်ာ္ (သခင္လွေဖ)၊ ဗိုလ္စၾကာ (သခင္ေအာင္သန္း) ႏွင့္ ဗိုလ္ေတဇ (သခင္ေအာင္ဆန္း)
 ၁၉၄၁ ခုႏွစ္ ဂ်ပန္ျပည္  (photo - internet)


ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကို လွ်ိဳ႕ဝွက္ပါတီ တစ္ခုအျဖစ္ ၁၉၃၉ ခုႏွစ္ ၊ ၾသဂုတ္လ ၁၅ ရက္ေန႔တြင္ သခင္ေအာင္ဆန္း ေခါင္းေဆာင္ျပီး တည္ေထာင္ဖြဲ႔စည္းသည္။

၁၉၃၉ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလကုန္တြင္ အိႏၵိယျပည္မွ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ စည္းရံုးေရးမွူးတစ္ဦး ျဖစ္သူ မစၥတာ နႏၵဒတ္စ္ဂူပတား သည္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕သို႔ ေရာက္ရိွလာသည္။ ထိုသူသည္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕သို႔ေရာက္သည္ႏွင့္ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္စိုး၊ သခင္လွေဖတို႔ ပါဝင္ေသာ တို႔ဗမာအစည္းအရံုးမွ ကြန္ျမဴနစ္ဝါဒ ေလ့လာေရးသမားမ်ားနွင့္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးသည္။ ထို႔ေနာက္ ရဲေဘာ္ဂိုရွယ္၊ ရဲေဘာ္ေဒး၊ ရဲေဘာ္နတ္၊ ရဲေဘာ္ဘိုးစ္ စေသာ ကြန္ျမဴနစ္ဝါဒ ေလ့လာေရးသမား အိႏၵိယ အမိ်ဳးသားမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးျပန္၏။ ယင္းသို႔ ေဆြးေႏြးျပီးလွ်င္ ၁၉၃၉ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ ၁၅ ရက္ေန႔တြင္ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကို ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အေရွ႕ပိုင္း ၄၉ လမ္းမွ အိမ္တစ္အိမ္တြင္ စတင္တည္ေထာင္ ဖဲြ႕စည္းၾကေလသည္။

ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ကလာပ္စည္းကို ပထမ ဖဲြ႔စည္းရာတြင္ သခင္ေအာင္ဆန္းက (အေထြေထြအတြင္း ေရးမွူး ) အျဖစ္တာဝန္ယူသည္။ သခင္စိုး ( လူထုေခါင္းေဆာင္ ) ၊ ရဲေဘာ္ ဂိုရွယ္ ေခၚ ဘတင္(စည္ရံုး ေရးႏွင့္လိွ်ဳ႕ဝွက္ေရးမွူး)၊ သခင္လွေဖ (ဘ႑ာေရးမွူး)၊ ရဲေဘာ္နက္ (စာၾကည့္တိုက္မွူး)၊ သခင္ဗဟိန္း (ေက်ာင္းသားလူငယ္ စည္းရံုးေရးမွူး)တို႔ ျဖစ္ၾက၏။

ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ စည္းရံုးေရးအတြက္ လိွ်ဳ႕ဝွက္ ကြန္ျမဴနစ္သင္တန္းကို သခင္စိုး၊ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ ရဲေဘာ္ ဂိုရွယ္ တို႔က ဦးစီးဖြင့္လွစ္သင္ၾကားေပး၏။ ထိုသင္တန္းသို႔ သခင္လွျမိဳင္၊ သခင္သြင္ (ကိ်ဳက္မေရာဦးသြင္)၊ ကိုခင္ စသည့္ လူငယ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ သခင္ေက်ာင္းသားမ်ား ပါဝင္တက္ေရာက္ သင္ၾကားၾကသည္။ သခင္ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ကြန္ျမဴနစ္ဝါဒ သေဘာတရားေရးရာမ်ားကို မျပတ္ေလ့လာေန၏။ တဖက္မွလည္း အမိ်ဳးသား စည္းရံုးေရးကိုလည္း မနားမေန ၾကိဳးစားေဆာင္ရြက္ေနေလသည္။

သခင္ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ေဒါက္တာဘေမာ္ ဦးစီးေသာ ဆင္းရဲသားဝံသာႏုအဖဲြ႔မ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းျပီး ဗမာ့ထြက္ရပ္ဂိုဏ္း အမည္ရိွ ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုၾကီး တစ္ရပ္ကိုထူေထာင္ရန္ ၾကံစည္ၾကျပန္သည္။ ၁၉၃၉ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ ၁ ရက္ေန႔တြင္ ဆင္းရဲသားဝံသာႏုပါတီ ေခါင္းေဆာင္မ်ား အစည္းအေဝးတစ္ရပ္ကို က်င္းပျပဳလုပ္ျပီး ဗမာ့ထြက္ရပ္ဂိုဏ္းကို ဖဲြ႔စည္းခဲ့သည္။ ဗမာ့ထြက္ရပ္ဂိုဏ္းၾကီး၏ လမ္းစဥ္ကို သခင္ေအာင္ဆန္းက အစည္းအေဝးမွာပင္ တစ္ထိုင္တည္း ေရးဆဲြျပီး အားလံုးအတည္ျပဳၾကသည္။ ဗမာ့ထြက္ရပ္ဂိုဏ္းတြင္ အဖြဲ႔ ဥကၠဌ ေဒါက္တာဘေမာ္၊ အတြင္းေရးမွူး သခင္ေအာင္ဆန္းက ေဆာင္ရြက္ သည္။ က်န္ေခါင္းေဆာင္မ်ားမွာ သခင္သန္းထြန္း၊ သခင္လွေဘာ္၊ သခင္ျမ၊ သခင္ႏု၊ ဦးဘဦး(မႏၲေလး)၊ ေစာေဖသာ၊ ဗႏၶဳလဦးစိန္၊ ဦးဘေရႊ၊ ေဒါက္တာသိမ္းေမာင္၊ ဦးထြန္းေအာင္ စသည္တို႔ျဖစ္ၾကသည္။

ထိုအစည္းအေဝးသို႔ တက္ေရာက္သူမ်ားမွာ...သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္လွေဖ၊ ကိုလွေမာင္၊ သခင္ ေက်ာ္ျငိမ္း ၊ သခင္ဗေဆြ ၊ သခင္ဗဟိန္း၊ ကိုထြန္းအံု၊ ရဲေဘာ္ဂိုရွယ္၊ ရဲေဘာ္မြန္ရီွ၊ သခင္ ခင္ေအာင္၊ သခင္ ေက်ာ္စိန္ တို႔ တက္ေရာက္ၾကေလသည္။ ထိုအစည္းအေဝးမွ သခင္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ သခင္ေက်ာ္စိန္တို႔အား တရုတ္ျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ဌာနခ်ဳပ္သို႔ သြားေရာက္ေရးအတြက္ သခင္လွေဖ (ဗိုလ္လက်ာ္)က စီစဥ္ေပး ရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္။ သခင္လွေဖ (ဗိုလ္လက်ာ္)မွာ တရုတ္ကျပားျဖစ္၍ တရုတ္ျပည္သြားေရးတြင္ စီစဥ္ ေပးရန္ တာဝန္ေပးအပ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

ျဗိတိသွ် အစိုးရသည္ အရူးမီးဝိုင္း ျဖစ္ေနသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းရိွ ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ပိုက္စိပ္တိုက္၍ ဖမ္းဆီးေနခိ်န္ျဖစ္သည္။ သခင္ေအာင္ဆန္းသည္ ႏိုင္ငံတကာ ႏိုင္ငံေရး အေျခအေနမ်ားကို
အစဥ္မျပတ္ ေလ့လာအကဲခတ္ေနျပီး စံုေထာက္ပုလိပ္မ်ား အနံ႔ခံ၍မရေအာင္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ပုန္းလွ်ိဳး၍ ေနေလ သည္။ သခင္လွေဖ က သခင္ေအာင္ဆန္းတို႔ တရုတ္ျပည္သို႔ ထြက္ခြာသြားႏိုင္ေရးအတြက္ အမ်ိဳးမ်ိဳးအဖံုဖံု ၾကံစည္စိတ္ကူးေနသည္။ ပင္လယ္ဝမွသြား၍ ႏိုင္ငံျခားပင္လယ္ကူးသေဘၤာေပၚသို႔ တင္ေဆာင္ေပးရလွ်င္ ေကာင္ႏုိးႏုိး အထင္ျဖင့္ ျမန္မာ့ပင္လယ္ဝသို႔ သေဘၤာျဖင့္ ထြက္ၾကည့္ဖူးသည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ တရုတ္ အမိ်ဳးသားမ်ားႏွင့္ စိတ္ခ်ယံုၾကည္ရေသာ အဆက္အသြယ္ေကာင္းကို ရွာကာ တရုတ္ျပည္သြား ႏိုင္ငံျခား သေဘၤာျဖင့္ ခိုးထြက္ရန္ စိတ္ကူးရရိွျပီး လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္ေပၚေအာင္ စီစဥ္ေလေတာ့ သည္။

လိွ်ဳ႕ဝွက္သည့္ကိစၥမ်ားကို စီစဥ္ရာ၌ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ တရုတ္ပိုင္းတြင္ အေပါင္းအသင္းအမ်ားဆံုးႏွင့္ ျမန္မာ ႏုိင္ငံေရးသမားဟူသမွ်ကို အျမဲတမ္း အကူအညီေပးေလ့ရိွေသာ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ၁၉ လမ္း၊ အိမ္အမွတ္ ၁၂၁ ေန ဦးေက်ာ္ခင္ကို သခင္လွေဖ ( ဗိုလ္လက်ာ္ ) က သတိရလိုက္မိသည္။ ထိုစဥ္အခါက ၁၉ လမ္း ၊ ဦးေက်ာ္ခင္သည္ တကၠစီအငွားကားေထာင္ထားသူ ျဖစ္သည္။ ၁၉ လမ္း၊အမွတ္ ၁၂၁ တြင္ ငါးေျခာက္ ပဲြရံုေထာင္ထားသည္။ ရန္ကုန္ တရုတ္တန္းႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ကိစၥၾကီးငယ္မ်ားတြင္ သူမပါလွ်င္ မျပီးေပ။ အလုပ္တစ္ခုကို လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ ပိပိရိရိရိွသည္။ သတၲိရိွသည္။ လ်င္ျမန္ ဖ်တ္လတ္သည္။ သူ႔ေနအိမ္မွာ သခင္လူငယ္မ်ား ေနအိမ္ စားအိမ္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ သခင္ႏုိင္ငံေရးသမားမ်ားႏွင့္ ေပါင္းလြန္း၍ သခင္လူငယ္မ်ားက သခင္ေက်ာ္ခင္ ဟူ၍ပင္ အသိအမွတ္ျပဳကာ ေခၚေဝၚေနေသးသည္။

တစ္ခိ်န္တစ္ခါက သာယာဝတီေထာင္တြင္ ျမန္မာနိုင္ငံေရးသမား သခင္မ်ားကို နယ္ခဲ့် အဂၤလိပ္အစိုးရက ပုဒ္မအမိ်ဳးမိ်ဳးတပ္ကာ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေနွာင္ထား၏။သာယာဝတီရံုး၌ အမႈစစ္ေဆးမည့္ေန႔တြင္ ရန္ကုန္မွ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္ျမ၊ သခင္ လွေဖနွင့္တို႔ဗမာအစည္းအရံုးဝင္ သခင္ၾကီးငယ္တို႔သည္ အမႈစစ္ေဆး ျပီး ရံုးမွ ေထာင္သို႔ ျပန္အသြင္းတြင္ အခြင့္အခါရသည္နွင့္ တို႔ဗမာအစည္းအရံုး၏ ထင္ရွားေသာ သခင္ ေခါင္းေဆာင္ၾကီးတစ္ဦးျဖစ္သူကို လမ္းတစ္ဝက္မွပုလိပ္မ်ား လက္တြင္းက လုယူၾကရန္အတြက္ ၁၉ လမ္း ဦးေက်ာ္ခင္၏ ကားျဖင့္ပင္ အေသးစိတ္ အစီအစဥ္မ်ား လုပ္ကိုင္ခဲ့ဖူးသည္။

၁၃ဝဝ ျပည့္ အေရးေတာ္ပံုျဖစ္စဥ္က ေရနံေျမမွ လုပ္သားတပ္ၾကီးသည္ ေရနံေခ်ာင္းမွ ရန္ကုန္သို႔ မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ ခီ်တတ္၍ ဆႏၵျပခဲ့သည္။ ထိုစဥ္ကလည္း ရန္ကုန္မွ တို႔ဗမာအစည္းအရံုးဝင္ သခင္ၾကီးငယ္ တို႔သည္ ဦးေက်ာ္ခင္၏ (ဖလိုင္းစတင္းဒတ္ ကားနံပါတ္ အာရ္ဘိ ၅၅၄၄) နွင့္ (ခရစ္စတာ ကားနံပါတ္ အာရ္ဘီ ၅၅၈ဝ) ေမာ္ေတာ္ကားတို႔ျဖင့္ ၾကိဳတင္စီစဥ္မႈမ်ားကို ျပဳလုပ္ခဲ့ဖူးသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သခင္ ေအာင္ဆန္းတုိ႔ နိုင္ငံျခားသို႔ ထြက္ခြာသြားနိုင္ေရး ကိစၥတြင္လည္း ဦၤးေက်ာ္ခင္၏ အကူအညီသည္ မ်ားစြာ လိုအပ္ေနေပသည္။

တစ္ေန႔ေသာအခါတြင္ သခင္လွေဖ၊ က်ံဳမေငး သခင္ထိန္ဝင္း၊ ေဒးဒရဲ သခင္ျမသြင္တို႔ သခင္လူငယ္ တစ္စုသည္ ၁၉ လမ္း ဦးေက်ာ္ခင္ေနအိမ္သို႔ ေရာက္ရိွလာသည္။ထိုသို႔ ေရာက္ရိွလာျပီး သခင္လွေဖက ဦးေက်ာ္ခင္အား - သခင္ေအာင္ဆန္းနဲ႔  ရဲေဘာ္တစ္ဦး တရုတ္ျပည္ကို လိွ်ဳ႕ဝွက္ျပီး သေဘၤာနဲ႔ ပို႔ခ်င္တယ္။ စိတ္ခ်ယံုၾကည္ရမယ့္ အဆက္အသြယ္ရွာေပးပါ' ဟု ဆိုလာ၏။ ဦးေက်ာ္ခင္က စဥ္းစားလိုက္သည္။ ရန္ကုန္ တရုတ္တန္း ၁၉ လမ္းရိွ တန္က်ဳစိန္ကလပ္ (ကစားဝိုင္း)တြင္ တရုတ္သေဘၤာသားမ်ား မၾကာခဏ လာေရာက္ တည္းခိုေလ့ရိွသည္။ နိုင္ငံျခားတရုတ္သေဘၤာသား တခ်ိဳ႕ကလည္း မာေက်ာက္ (တရုတ္ဖဲ) ကစားသည္။ တခ်ိဳ႕ကလည္းမိန္းမပ်က္မ်ားနွင့္ ေပ်ာ္ပါးသည္။ တရုတ္သေဘၤာသား တခ်ိဳ႕လည္း ညအိပ္ ညေန တည္းခိုေနသည္ကိုသြားအမွတ္ရမိသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ဦးေက်ာ္ခင္က ထိုင္ရမွထသြားျပီး ကလပ္ပိုင္ရွင္ သူေဌးတန္က်ဴစိန္ထံသို႔ သြားေရာက္၍...' ဦးက်ဴစိန္ ... တရုတ္ျပည္ကို တရုတ္သေဘၤာနဲ႔ ဗမာ လူနွစ္ေယာက္ ထည့္လိုက္ခ်င္တယ္၊ အဲဒါစီစဥ္ေပးပါ' ဟုေျပာလိုက္သည္။ ထိုအခါ တန္က်ဴစိန္ကလည္း ရင္းနီွးသူပီပီ...' ဒီအပတ္ ဟိုင္လီသေဘၤာ ဆိုက္လာရင္ စီစဥ္ေပးမယ္ေလ၊ သေဘၤာက တရုတ္ျပည္ အမိြဳင္ထိသာသြားတယ္။ အမိြဳင္ျမိဳ႕ အထိ တာဝန္ယူပို႔ေပးမယ္၊ သေဘၤာခ တစ္ေယာက္ကို ေငြသံုးရာ ေပးရမယ္' 'တစ္ေယာက္ကို သံုးရာ ေပးရမယ္ ဆိုေတာ့ မမ်ားဘူး လားကြ' 'ဦးေက်ာ္ခင္ စဥ္းစားေလ၊ အစိုးရမသိေအာင္ ခိုးျပီးပို႔ရမယ့္ ကိစၥ၊ အစိုးရသိရင္ အားလံုး ဒုကၡေရာက္ ကုန္မယ္၊ ပိုက္ဆံ ေကာင္းေကာင္းမေပးရင္ ဘယ္လိုလုပ္ျပီး ပို႔လို႔ရမလဲ' 'ဘယ္သူမွမသိေအာင္ေကာ စိတ္ခ် ရပါ့မလား' 'စိတ္ခ်' 'တိုင္ပင္ျပီးေတာ့ အေၾကာင္းျပန္မယ္' ဟုေျပာကာ ဦးေက်ာ္ခင္သည္ ကလပ္ေပၚမွ ဆင္းလာခဲ့သည္။

ကလပ္ပိုင္ရွင္သူေဌး တန္က်ဴစိန္ကိုယ္တိုင္က လိုင္လီသေဘၤာျဖင့္ လိုက္ပါသြားမည့္ ဗမာ နွစ္ေယာက္သည္ မည္သူမည္ဝါ ျဖစ္သည္ကိုမသိ။ မည္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ နိုင္ငံျခားသို႔ ခိုးထြက္သြားသည္ကိုလည္း မစံုစမ္း။ မိမိနွင့္ မသက္ဆိုင္သည့္ ကိစၥကို စပ္စပ္စုစု လုပ္တတ္သူတစ္ေယာက္မဟုတ္။ သူသည္ ေလာင္းကစားတြင္သာ စိတ္ပါဝင္စားေနသူ တစ္ဦးျဖစ္သည္။ဦးေက်ာ္ခင္သည္ ကလပ္ပိုင္ရွင္ တန္က်ဴစိန္ နွင့္ ေတြ႔ခဲ့ရပံု အေၾကာင္းစံုကို သခင္လွေဖ တို႔လူစုအား ေျပာျပသည္။ ထို႔ေနာက္ မ်ားမၾကာခင္တြင္ အေၾကာင္းျပန္ၾကားမည္ဟု ေျပာကာ သခင္လွေဖတို႔ လူသိုက္ ျပန္သြားေလေတာ့သည္။
ဤအခိ်န္တြင္ တရုတ္ျပည္ ရွန္ဟဲျမိဳ႕ရိွ ေျမေအာက္လႈပ္ရွားမႈမ်ားကို လုပ္ေနေသာ တရုတ္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ မွ ပါတီဝင္တစ္ဦး ျမန္မာနိုင္ငံသို႔  ေရာက္ရိွလာသည္။ ထိုစဥ္က ရွန္ဟဲျမိဳ႕ကို ဂ်ပန္တို႔က သိမ္းပိုက္ထား၍ တရုတ္ ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီသည္ ေျမလိွ်ဳးကာ လုပ္ကိုင္ေနရသည္။ ထိုတရုတ္ ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီဝင္ကို နယူး အီးဗနင္းပို႔စ္ တရုတ္ ညေနသတင္းစာ အယ္ဒီတာ တိတ္ဂြမ္၏ မိတ္ဆက္ေပးခ်က္အရ တရုတ္ျပည္သို႔ သြားမည့္ သခင္ေအာင္ဆန္း နွင့္ သခင္ေက်ာ္စိန္  ( ျပည္သူ႔စာေပ ) တို႔ ေတြ႔ဆံု ၾကရျခင္း ျဖစ္ေလသည္။

တရုတ္ျပည္ အမိြဳင္သို႔ သြားေရာက္ၾကမည့္ အစီအစဥ္ကို ေျပာျပေသာအခါ ထို တရုတ္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီဝင္က အမိြဳင္သို႔ မသြားရန္ တားျမစ္သည္။ သူ၏ ရွင္းလင္းအေၾကာင္းျပခ်က္မွာ အမိြဳင္ျမိဳ႕တြင္ တရုတ္ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီဝင္မ်ားသည္ အလြန္အားနည္းေန၍ ပါတီဌာနခ်ဳပ္နွင့္လည္း အဆက္အသြယ္ မရိွသေလာက္ ျဖစ္ ေနသည္။ ေနာက္တစ္ခ်က္မွာ အမိြဳင္ျမိဳ႕သည္ ဂ်ပန္ကင္ေပတိုင္တို႔၏ ဌာနခ်ဳပ္ျဖစ္ေနသည္။ ဂ်ပန္ သူလိွ်ဳ မ်ားလည္း ေျခခ်င္းလိမ္ေနေသာ ျမိဳ႕ျဖစ္ေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တရုတ္ျပည္သို႔သြားမည္ဆိုလွ်င္ ရွန္ဟဲျမိဳ႕ သို႔သာ သြားေရာက္ရန္ အၾကံေပးသည္။

ရွန္ဟဲျမိဳ႕ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ရပ္ကြက္တြင္ တရုတ္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီမွ ထိပ္တန္း ေခါင္းေဆာင္ လ်ဴေရွာက္ခီ် လည္း ရိွသည္။ တရုတ္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ အင္အားေကာင္းသည္။ ရွန္ဟဲျမိဳ႕သို႔ အေရာက္သြားလွ်င္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာလြတ္လပ္မႈမ်ားကို ခံစားနိုင္ခြင့္ရိွသည္။ ရွန္ဟဲျမိဳ႕သို႔သာ သခင္ေအာင္ဆန္းတို႔ အေရာက္သြားလွ်င္ အစစအရာရာ တာဝန္ယူျပီး တရုတ္ျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ဌာနခ်ဳပ္ရိွေသာ ပီနန္ျမိဳ႕သို႔ ပို႔ေပးမည့္အေၾကာင္းကို စံုလင္စြာ ေျပာသြားေလသည္။

ဤတြင္ သခင္လွေဖ (ဗိုလ္လက်ာ္)အား သခင္ေအာင္ဆန္းက တရုတ္ျပည္ ရွန္ဟဲျမိဳ႕သို႔ သြားလာနိုင္ေရး အတြက္ စီစဥ္ရန္ ေျပာသည္။ သို႔ေသာ္ သခင္လွေဖ (ဗိုလ္လက်ာ္) ဆက္သြယ္ထားေသာ သေဘၤာမွာ တရုတ္ျပည္ အမိြဳင္သို႔သာ ပို႔ေပးနိုင္မည္ဟု တင္ျပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တရုတ္ျပည္ အမိြဳင္ျမိဳ႕သို႔ အေရာက္သြားျပီး ထိုမွတစ္ဆင့္ ျဖစ္သလို ၾကံဖန္ေဆာင္ရြက္ရန္ သခင္ေအာင္ဆန္းက ဆံုးျဖတ္ခဲ့ေပသည္။ ထိုအခါတြင္ သခင္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ အတူ လိုက္ပါရန္ စီစဥ္ထားေသာ သခင္ေက်ာ္စိန္ ( ျပည္သူ႔စာေပ )က...' အမိြဳင္ကို သြားမယ္ဆိုရင္ ဂ်ပန္ ကင္ေပတိုင္ရဲ့ အဖမ္းခံရံုသာရိွမယ္၊ မလိုက္လိုပါ' ဟု ေျပာသည္။ ယင္းေၾကာင့္ သခင္ေက်ာ္စိန္ (ျပည္သူ႔ စာေပ) အစား သခင္လွျမိဳင္ (ဗိုလ္ရန္ေအာင္) ကို လိုက္ပါနိုင္ရန္ စီစဥ္ရေလသည္။

သခင္ေအာင္ဆန္းတို႔အား နိုင္ငံျခားသြားေရးအတြက္ တာဝန္ယူ စီစဥ္ေပးေနေသာ သခင္လွေဖ(ဗိုလ္လက်ာ္)သည္ သေဘၤာခ ေငြ ၆ဝဝ က်ပ္ကိုရွာရျပန္သည္။ သခင္ေအာင္ဆန္းနွင့္ သခင္လွျမိဳင္တို႔ အမိြဳင္သို႔ လိွ်ဳ႕ဝွက္၍ ခရီးသြားနိုင္ေရးအတြက္ လိုအပ္ေသာေငြေၾကးကို ေဒးဒရဲ သခင္ျမသြင္နွင့္ ေဒးဒရဲ သခင္ေအာင္သန္းတို႔က တာဝန္ယူသည္။ ေဒးဒရဲ သခင္ျမသြင္နွင့္ သခင္ေအာင္သန္းတို႔သည္ ေဒးဒရဲျမိဳ႕ရိွ မိ်ဳးခ်စ္စိတ္ ထက္သန္ေသာဦးဘေမာင္ (ဆန္စက္သူေဌး)၊ ဦးထိုက္ (လယ္ပိုင္ရွင္)၊ ဦးသန္႔ (ကုန္သည္)တို႔ ထံမွ လွ်ိဳ႕ဝွက္၍ ေငြေၾကးေကာက္ခံေပးသည္။

တရုတ္ျပည္ အမိြဳင္ျမိဳ႕သို႔ လိွ်ဳ႕ဝွက္ခရီး ထြက္နိုင္ရန္ အတြက္ ေငြေၾကး ျပည့္ျပည့္စံုစံု ရရိွ ေသာအခါ သခင္လွေဖ (ဗိုလ္လက်ာ္)သည္ ဦးေက်ာ္ခင္နွင့္ ထပ္မံေတြ႔ဆံု ၾကျပန္၏။ ဦးေက်ာ္ခင္ နွင့္ ကလပ္သူေဌး တန္က်ဴစိန္တို႔ ေတြ႔ေသာအခါ ဟိုင္လီသေဘၤာဆိုက္ျပီ ျဖစ္၍ အေသးစိတ္ ကိစၥမ်ား စီစဥ္ရျပန္ေလ၏။ ထိုအၾကိမ္တြင္ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္လွျမိဳင္နွင့္ ဟိုင္လီ သေဘၤာကပၸတိန္ တရုတ္ အမိ်ဳးသားတစ္ဦးနွင့္ ေတြ႔ဆံုၾကျပန္သည္။ ကလပ္သူေဌး တန္က်ဴစိန္က စကားျပန္အျဖစ္ တာဝန္ယူသည္။

ဟိုင္လီသေဘၤာကပၸတိန္ တရုတ္အမိ်ဳးသားက ေျပာသည္မွာ...' ဟိုင္လီသေဘၤာေပၚမွ တရုတ္သေဘၤာသား ဆယ္ေယာက္ ကုန္းေပၚကိုတက္လာမယ္၊ တရုတ္သေဘၤာသားနွစ္ဦးက တန္က်ဴစိန္ရဲ့ ကလပ္မွ ေနရစ္မယ္၊ ဒီေနရစ္ခဲ့တဲ့ တရုတ္ သေဘၤာသား နွစ္ေယာက္အစား ခင္ဗ်ားတို႔နွစ္ေယာက္က ဝင္ျပီး ဣေႄႏၵၵမပ်က္ ဟိုင္လီသေဘၤာ ေပၚကို ျပန္တက္ဖို႔ပဲ ' ဟု ေျပာျပသည္။

ထို႔ေနာက္ သေဘၤာ ကပၸတိန္ တရုတ္အမိ်ဳးသားက ဆက္၍  ' ဟိုင္လီသေဘၤာကို သေဘၤာသား ဆယ္ ေယာက္ျပန္တက္ရင္ တန္းစီျပီး တရုတ္ အမိ်ဳးသား တစ္ဦးက လူစစ္မယ္၊ ဒီအခါမွာ ကိုယ့္နာမည္ကို ေခၚလိုက္ရင္ ေရွ႕ကိုေလွ်ာက္သြား၊ ဆလံေပး၊ ဦးေခါင္းငံု႔ အေလးျပဳ ၊ ျပီးရင္ ကိုယ့္ေနရာကိုယ္ ျပန္သြားေန၊ ေတာင္ေတာင္ ေျမာက္ေျမာက္ကို မ်က္လံုးကစားျပီး မၾကည့္နဲ႔၊ သေဘၤာအေပၚထပ္ကေန ေဂၚရာ ပုလိပ္ေတြနဲ႔ စံုေထာက္ေတြက မ်က္ေတာင္မခတ္ဘဲ ၾကည့္ေန တယ္။ တစ္ခုခု မွားယြင္းခြ်တ္ေခ်ာ္သြားရင္ အားလံုးဒုကၡေရာက္သြားမယ္၊ အလြန္သတိထားပါ။ ဣေႄႏၵမပ်က္ပါနဲ႔၊ သေဘၤာသား ဆယ္ဦးျပည့္ေအာင္ နာမည္ေခၚျပီးရင္ ေရွ႕ဆံုးက တရုတ္သေဘၤာသား ဝင္တဲ့ အခန္းထဲကို တန္းတန္းမတ္မတ္ လိုက္သြားပါ။ တန္းစီျပီး လူစစ္မဲ့ တရုတ္အမိ်ဳးသားက တန္လူေရွာင္ လို႔ ေခၚရင္ ခင္ဗ်ားသြားပါ၊ ( သခင္ေအာင္ဆန္းကို ေမးေငါ့ျပသည္။ ) တရုတ္ နာမည္ တန္ဆူေတာင္လို႔ ေခၚရင္ ခင္ဗ်ားပဲ (သခင္လွျမိဳင္ကို ေမးေငါ့ျပသည္။ ) ကိုယ့္နာမည္ကိုလဲ ျမဲျမဲမွတ္ထားပါ' ဟူ၍ ေျပာေလ သည္။

သခင္ေအာင္ဆန္းတို့၏ အမိြဳင္သို႔ လိွ်ဳ႕ဝွက္ခရီးတြင္ ဟိုင္လီသေဘၤာေပၚတက္သည္မွာ အေရးအၾကီးဆံုး ျဖစ္သည္။ဤတစ္ခ်က္ ေအာင္ျမင္သြားလွ်င္ ေဘးမသီ၊ ရန္မခနိုင္ေတာ့ေပ။ တရုတ္လူမိ်ဳးကဲ့သို႔ ဟန္ေဆာင္ သည့္အခါ သခင္ေအာင္ဆန္းသည္ တန္လူေရွာင္ ဟူေသာ တရုတ္အမည္ကို ေျပာင္းလဲခံယူထားသည္။ သခင္လွျမိဳင္မွာမူ တန္ဆူေတာင္ ဟူေသာအမည္ကို ခံယူ ထားရေလ၏။

စစ္ၾကိဳေခတ္က ရန္ကုန္တရုတ္တန္းသည္ အလြန္စည္ကားေသာ ေနရာတစ္ခု ျဖစ္သည္။ နိုင္ငံျခားသား တရုတ္အမိ်ဳးသား အမ်ားအျပားေနထိုင္ရာ ရပ္ကြက္လည္းျဖစ္သည္။ ကုန္သည္ပဲြစားမ်ား၏ စီးပြားေရး လုပ္ငန္း အခ်က္အခ်ာေနရာ တစ္ခုလည္းျဖစ္သည္။ လူစိမ္းတစ္ေယာက္သည္ ရန္ကုန္ တရုတ္တန္းသို႔ ေရာက္ေလလွ်င္ တရုတ္ျပည္မၾကီးရိွ ျမိဳ႕ငယ္ေလးတစ္ျမိဳ႕သို႔ ေရာက္ေနဘိအလား စိတ္ထဲတြင္ ထင္ရ ေလာက္ေအာင္ တရုတ္ယဥ္ေက်းမႈ အေဆာင္အေယာင္မ်ားက လႊမ္းမိုးသြားေလသည္။ တရုတ္အမိ်ဳးသား မ်ားသည္  မိမိနွင့္ မသက္ဆိုင္သည့္ ကိစၥတြင္ ဝင္ေရာက္ ေမးေလ့မရိွ ၊ စပ္စုေလ့မရိွ၊ စူးစမ္းေလ့မရိွ၊ ေအး ေအးေဆးေဆးသာေနတတ္ေသာလူမိ်ဳး ျဖစ္ေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကစားဝိုင္း၊ ဘိန္းခင္း၊ အရက္ပုန္း၊ ဟိုတယ္မယ္၊  ျပည့္တန္ဆာနွင့္ ေပ်ာ္ပါးရန္ ေလာဂ်င္းအခန္း အစရိွသည္မ်ား ရိွေသာ ဒုစရိုက္ဘံုေလးတစ္ခု ျဖစ္သည္။ စစ္ၾကိဳေခတ္က နိုင္ငံေရးကိစၥမ်ားကို လိွ်ဳ႕ဝွက္ျပီး လုပ္ကိုင္ရန္ အေကာင္းဆံုး ရပ္ကြက္တစ္ခု ျဖစ္ေလသည္။

၁၉၄ဝ ျပည့္နွစ္၊ ၾသဂုတ္လ (၇) ရက္ေန႔ ေန႔လယ္တြင္ ခိ်န္းထားသည့္အတိုင္း သခင္ လွေဖ (ဗိုလ္လက်ာ္) သည္ ၁၉ လမ္း၊ ဦးေက်ာ္ခင္ ေနအိမ္သို႔ ေရာက္လာ၏။ ဦးေက်ာ္ခင္က သူ႔ကားျဖင့္ပင္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ သိမ္ျဖဴလမ္း သို႔ သြားကာ ေထာင္တြင္းသို႔ ေရာက္ေနေသာ သခင္ေခါင္းေဆာင္သခင္နု၏  ေနအိမ္မွ သခင္ေအာင္ဆန္း နွင့္ သခင္လွျမိဳင္ တို႔ကို ေခၚေဆာင္လာသည္။ ဦးေက်ာ္ခင္က ၁၉ လမ္း၊ အမွတ္ ၁၂၁ သူ႔အိမ္သို႔ေရာက္ေသာအခါ သခင္ေအာင္ဆန္း နွင့္သခင္လွျမိဳင္တို႔ကို သူ႔ေနအိမ္ အေပၚထပ္ရိွ သီးသန္႔ အခန္းတြင္ ပုန္းေအာင္းေနေစသည္။

သခင္ေအာင္ဆန္းမွာ မ်က္နွာလည္းမပ်က္၊ စိုးရိမ္ပူပန္သည့္ အရိပ္ အေယာင္လည္း မရိွ၊ မည္သူ႔ကိုမွလည္း စကားမေျပာ၊ အခန္းတြင္းဝယ္ စာတစ္အုပ္ကို စိတ္ပါဝင္စားစြာ ဖတ္ရႈေနသည္။ ဦးေက်ာ္ခင္သည္ ရန္ကုန္ တရုတ္တန္းတြင္ အသိအကြ်မ္း အေပါင္းအသင္းမ်ားသူ ျဖစ္၍ သတင္းထူးမ်ား ရိွ မရိွ ကို သိရေလေအာင္ တရုတ္တန္းသို႔ တစ္ပတ္လွည့္ျပီး စံုစမ္းေလ့လာ ၾကည့္သည္။ သခင္ေအာင္ဆန္းနွင့္ သခင္လွျမိဳင္တို႔ သူ႔ေနအိမ္တြင္ ေရာက္ေနမွန္း မည္သူမွ် မရိပ္မိေလမွ စိတ္ေအး ေလေတာ့ျပီ။

ထိုစဥ္ တရုတ္တန္း ၁၉ လမ္းထိပ္ရိွ တရုတ္ထမင္းဆိုင္၊ ေခါက္ဆဲြဆိုင္ႏွင့္ ခ်ဳပ္ျပီး တရုတ္အကၤီ်၊ တရုတ္ ေဘာင္းဘီ အရြယ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ေရာင္းေသာ ဆိုင္မ်ား ရိွသည္။ ယင္းသို႔ခ်ဳပ္ျပီး အထည္မ်ား ေရာင္းေသာ ဆိုင္မွ တရုတ္အကၤီ် တစ္ထည္လွ်င္ ေျခာက္မူး၊ တရုတ္ေဘာင္းဘီ တစ္ထည္လွ်င္ ငါးမူးေပး၍ နွစ္စံုဝယ္ကာ ဦးေက်ာ္ခင္သည္ ၁၉ လမ္း ေနအိမ္သို႔ျပန္ခဲ့သည္။

ဤတရုတ္အကၤီ်နွင့္ တရုတ္ေဘာင္းဘီတို႔မွာ သခင္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ သခင္လွျမိဳင္တို႔အား တရုတ္အမိ်ဳးသား အသြင္သို႔ ရုပ္ေျပာင္းေစရန္အတြက္ ျဖစ္သည္။ ဦးေက်ာ္ခင္သည္ နာရီတၾကည့္ၾကည့္ျဖင့္ အခိ်န္ကို ေစာင့္ ေနသည္။ ညေနမိုးခ်ဳပ္သြားေလျပီ။ ျပဳလုပ္ရမည့္အလုပ္မွာ သခင္ေအာင္ဆန္းနွင့္ သခင္လွျမိဳင္တို႔အား တရုတ္အမိ်ဳးသား သေဘၤာသားမ်ားကဲ့သို႔ ဝတ္ဆင္ျပီး စဥ့္အိုးတန္း၊ အမွတ္ (၁) ဆိပ္ကမ္း၌ ဆိုက္ကပ္ထား ေသာ  ဟိုင္လီကုန္တင္သေဘၤာေပၚသို႔  ၁၉၄ဝျပည့္နွစ္၊ ၾသဂုတ္လ (၇) ရက္ေန႔၊ ည (၁ဝ)နာရီ အခိ်န္တြင္ အေရာက္တင္ပို႔ရန္ ျဖစ္ေလသည္။

ညဥ့္ (၉) နာရီ ေက်ာ္ေလျပီ ။ ၁၉ လမ္း ဦးေက်ာ္ခင္ ေနအိမ္တြင္ သခင္ေအာင္ဆန္းသည္ တရုတ္အကၤီ် တရုတ္  ေဘာင္းဘီတို႔ကို ဝတ္ဆင္ျပီး တန္လူေရွာင္ တရုတ္ၾကီး ျဖစ္သြားသည္။သခင္လွျမိဳင္ကလည္း တရုတ္အကၤီ်၊ တရုတ္ေဘာင္းဘီ တို႔ကိုဝတ္၍ တန္ဆူေတာင္ အမည္ခံ တရုတ္ေပါက္ေဖာ္ၾကီး အျဖစ္သို႔ ေျပာင္းလဲ လိုက္ၾကသည္။

တစ္ခုမက်န္ အားလံုးျပဳဖြယ္ ကိစၥမ်ားကို စီစဥ္ျပဳလုပ္ျပီး အဆင္သင့္ျဖစ္ေသာအခါ တရုတ္ တန္လူေရွာင္ အမည္ခံ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ တရုတ္ တန္ဆူေတာင္ အမည္ခံ သခင္ လွျမိဳင္၊ သခင္လွေဖ(ဗိုလ္လက်ာ္)၊ ကံ်ဳမေငး သခင္ထိန္ဝင္း၊ တရုတ္ကလပ္သူေဌး တန္က်ဴစိန္၊ ဦးေက်ာ္ခင္တို႔ လူစုသည္ ၁၉လမ္း ေအာက္လမ္း ဘက္သို႔ ေျခလွန္းမွန္မွန္နွင့္ ေလွ်ာက္လာၾကသည္။ ရန္ကုန္ တရုတ္တန္း၏ညမွာ အသက္ဝင္ လႈပ္ရွားလ်က္ရိွသည္။ လူသြားလမ္း ပလက္ေဖာင္းေပၚဝယ္ ဖြင့္ထားေသာ စားေသာက္ဆိုင္နွင့္ ေဈးဆိုင္မ်ား တြင္လူစည္ကားလ်က္ရိွသည္။ တစ္ေမွ်ာ္တစ္ေခၚ ေတြ႔ေနရေသာ ညေစ်းတန္းမီးေရာင္မွာ ထိန္ထိန္ လင္းလ်က္ ရိွေပသည္။ တရုတ္တန္း လမ္းက်ဥ္းမ်ားဆီမွ မာေက်ာက္ (တရုတ္ဖဲ) ရိုက္သံကား ဆူဆူညံ လ်က္  ရိွသည္။

ၾကိတ္ၾကိတ္တိုး စည္ကားေနေသာ တရုတ္တန္း လူအုပ္ၾကီးအတြင္းမွ တရုတ္ျပည္ အမိြဳင္ျမိဳ႕သို႔ လွ်ိဳ႕ဝွက္ ခရီး ထြက္မည့္ သခင္ေအာင္ဆန္းတို႔ လူသိုက္ကို အဘယ္သူသည္ သိမည္နည္း။ ၁၉ လမ္း ေအာက္လမ္း နွင့္ ဒါလဟိုဇီလမ္းထိပ္တြင္ လြယ္အိပ္ကိုယ္စီ လြယ္ထားျပီး လြယ္အိပ္အတြင္းဝယ္ လက္နိႈက္ ထားေသာ လူနွစ္ေယာက္ရပ္ေနသည္ကို ေတြ႔ျမင္လိုက္ရသည္။ ထိုမသကၤာဖြယ္ လူနွစ္ေယာက္က တရုတ္ အကၤီ် ေဘာင္းဘီမ်ား ဝတ္ဆင္ထားေသာ သခင္ေအာင္ဆန္းအား စူးစူးစိုက္စိုက္ ၾကည့္ေနသည္။ သခင္ ေအာင္ဆန္း က တစ္ခ်က္မ်က္လံုးေဝ့၍ ၾကည့္လိုက္ျပီး ဣေျနၵလည္းမပ်က္၊ ဂရုလည္း မျပဳဘဲ ဤသူနွစ္ေယာက္ေရွ႕ကပင္ ေျခလွမ္းမွန္မွန္ျဖင့္ ဆက္ေလွ်ာက္သြား၏။ ဤသူနွစ္ေယာက္မွာ သခင္ ေအာင္ဆန္းတို႔ လူစုေနာက္တြင္ က်န္ရစ္ခဲ့ေလျပၤီ။ သခင္ေအာင္ဆန္းတို႔ လူစုသည္ ၁၉ လမ္း ေအာက္လမ္းမွ ျဖည္းျဖည္းမွန္မွန္ ေလွ်ာက္လာၾကရာ လမ္းနားလမ္းထိပ္သို႔ ေရာက္လာသည္။

သခင္ေအာင္ဆန္းတို႔ လူစုမွ ဦးေက်ာ္ခင္သည္ အမွတ္မထင္ ၁၉ လမ္း အတြင္းသို႔ လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။ ေစာေစာက သူတို႔အား စူးစူးစိုက္စိုက္ မသကၤာသည့္ဟန္ျဖင့္ ၾကည္လိုက္ေသာ လူနွစ္ေယာက္အား အရိပ္အေယာင္မွ် မေတြ႔ရေပ။ ထိုအခါမွ ကမ္းနား ညာဘက္သို့ ခိ်ဳးေကြ႔ကာ စဥ့္အိုးတန္း အမွတ္ ၁ နိုင္ငံျခား ပင္လယ္ကူး သေဘၤာဆိပ္ကမ္းသို႔ ဆက္၍ သြားၾကေလသည္။ ဆိပ္ကမ္းသို႔ ေရာက္ခိ်န္ဝယ္ ညဥ့္ ၁ဝ နာရီ မထိုးေသးေပ။ ၁၅ မိနစ္ခန့္ လိုေသးသည္။ဟိုင္လီသေဘၤာမွ တရုတ္သေဘၤာသား (၈)ဦးက အသင့္ေစာင့္ဆိုင္းေနၾကသည္။ တရုတ္အမိ်ဳးသားမ်ားကဲ့သို႔ ရုပ္ေျပာင္းရုပ္လဲႊလုပ္ထားေသာ သခင္ ေအာင္ဆန္း နွင့္ သခင္လွျမိဳင္တို႔ နွစ္ေယာက္နွင့္ဆိုလွ်င္ စုစုေပါင္း ဆယ္ေယာက္ျဖစ္သြား၏။

စစ္ၾကိဳေခတ္က သေဘၤာဆိပ္ကမ္း၊ မီးရထားဘူတာရံုစေသာ လူရႈပ္သည့္ ေနရာမိ်ဳးသည္ သူခိုး၊ ဂ်ပိုး၊ အလစ္သုတ္၊ ခါးပိုက္ႏိုက္မ်ား၏ စားက်က္ျဖစ္သည္။ ထို႔အတူ ပုလိပ္၊ လူဆိုးထိန္းနွင့္ စံုေထာက္မ်ား ေျခရႈပ္ရာ အရပ္လည္း ျဖစ္၏။ ယင္းအတြက္ေၾကာင့္ ဤသို႔ လူရႈပ္ရာအရပ္တြင္ စကားေျပာလွ်င္ သတိထားျပီး ေျပာရ၏။ သခင္ေအာင္ဆန္းနွင့္ သခင္လွျမိဳင္တို႔သည္ လိုက္လံ ပို႔ေဆာင္သူ ရဲေဘာ္ ရဲဘက္မ်ားကို တစ္ဦးမက်န္ လက္ဆဲြနႈတ္ဆက္လိုက္သည္။ နႈတ္မွ တစ္ခြန္းတစ္ပါဒမွ် ဖြင့္ဟျပီး မေျပာေပ။ ထို႔ေနာက္တြင္ ဟိုင္လီ တရုတ္သေဘၤာသား (၈) ဦးနွင့္ အတူ သမၺန္ နွစ္စင္းေပၚသို႔ တက္လိုက္ သြားေလ သည္။ သမၺန္တစ္စီးလွ်င္ လူ (၅) ေယာက္စီ တင္ေဆာင္ထားေသာ သမၺန္ေလး (၂) စင္းသည္ ရန္ကုန္ျမစ္ တြင္းဝယ္ တကိြ်ကိြ်ျမည္လ်က္ ေလွာ္ခတ္ေနသည္။

သမၺန္ကေလးနွစ္စင္းသည္ ဟိုင္လီသေဘၤာရိွရာဘက္သို႔ ဦးတည္ျပီး ေလွာ္ခတ္သြားသည္ မွ မီးေရာင္ တလက္လက္ေအာက္တြင္ အထင္းသား ျမင္ေတြ႔ေနရေလသည္။ မ်ားမၾကာလွေသာ အခိ်န္ပိုင္းအတြင္းမွာ ပင္ တရုတ္အမိ်ဳးသားအသြင္သဏၭန္ ရုပ္ေျပာင္း ရုပ္လဲႊလုပ္ထားေသာ သခင္ေအာင္ဆန္းနွင့္ သခင္လွျမိဳင္ တို႔ လိုက္ပါသြားေသာ သမၺန္ နွစ္စင္းသည္ ဟိုင္လီသေဘၤာနံေဘးတြင္ ဆိုက္ကပ္လိုက္သည္။

သမၺန္ေပၚမွ သေဘၤာသားမ်ားသည္ သေဘၤာေပၚသို႔ ၾကိဳးေလွကားမွ တက္ေရာက္သြား ၾကသည္။ ဟိုင္လီ သေဘၤာေပၚတြင္ မီးမ်ားထန္လင္းလ်က္ရိွသည္။ ေလွကားထပ္နားအေရာက္တြင္ သေဘၤာသား ဆယ္ဦးသည္ ညီညီညာညာတန္းစီ၍ ေနၾကေလသည္။ ဟိုင္လီသေဘၤာတြင္ တာဝန္က်သူ အၾကီးအကဲက တစ္ဦးခ်င္းကို တရုတ္အမည္မ်ားကို ေခၚယူလိုက္သည္။ ထိုသို႔ေခၚေလတိုင္း တရုတ္သေဘၤာသားမ်ားသည္ တစ္ေယာက္ခ်င္းထြက္ကာ ဆလံေပး ဦးေခါင္းညြတ္ကာ အေလးျပဳျပီး မိမိတို႔ေနရာသို႔ ျပန္သြားၾကသည္။

ယင္းကဲ့သို႔ တရုတ္သေဘၤာသားမ်ားကို တန္းစီျပီး လူစစ္ေဆးေနသည္ကို မ်က္ျခည္မျပတ္ ၾကည့္ရႈ အကဲခတ္ေနသူမ်ားမွာ သေဘၤာအေပၚထပ္မွ ျဗိတိသွ်နယ္ခဲ်႕ အမႈေတာ္ထမ္း ေဂၚရာပုလိပ္ ႏွင့္ စံုေထာက္မ်ားျဖစ္ေလသည္။ တရုတ္သေဘၤာသားမ်ားအား စစ္ေဆးရာ ဆယ္ဦးျပည့္သြားေလျပီ။ သေဘၤာသားမ်ားအား တန္းျဖဳတ္္ကာ မိမိတို႔အခန္းသို႔ တန္းစီျပီး ဝင္သြားၾကေလ၏။

ဟိုင္လီသေဘၤာေပၚတြင္ ထိုသို႔လူစစ္ေနသည္ကို စဥ့္အိုးတန္းဆိပ္ကမ္းမွ ေစာင့္ၾကည့္ေနသူမ်ားမွာ သခင္လွေဖ (ဗိုလ္လက်ာ္)၊ က်ံဳမေငးသခင္ထိန္ဝင္း၊ တန္က်ဴစိန္၊ ဦးေက်ာ္ခင္တို႔သည္ စိတ္တထင့္ထင့္ျဖင့္ ၾကည့္ရႈေနၾကရ၏။

ခလုပ္မထိ၊ ဆူးမျငိဘဲ တရုတ္သေဘၤာသားအားလံုး မိမိတို႔အခန္းမ်ား အတြင္းသို႔ ေရာက္သြားေလမွ စိတ္ေအးရေလေတာ့ျပီ။ အဂၤလိပ္နယ္ခဲ်႕တို႔၏ စံုေထာက္ပုလိပ္ အေစာင့္အၾကပ္ အထပ္ထပ္ၾကားမွ သခင္ ေအာင္ဆန္းနွင့္သခင္လွျမိဳင္တို႔သည္ တန္လူေရွာင္နွင့္ တန္ဆူေတာင္ တရုတ္အမည္တို႔ျဖင့္ ဟိုင္လီ သေဘၤာ အတြင္းခန္းမ်ားသို႔ ေရာက္ရိွသြားၾကသည္။

တရုတ္ျပည္ အမိြဳင္ျမိဳ႕သို႔ လိွ်ဳ႕ဝွက္ထြက္ခြာနိုင္ရန္ စီစဥ္ေပးေသာ သခင္လွေဖ (ဗိုလ္လက်ာ္)၊ ဦးေက်ာ္ခင္၊ တန္က်ဴစိန္တို႔သည္ စဥ့္အိုးတန္းဆိပ္ကမ္းမွ ျပန္လာၾကသည့္ တိုင္ေအာင္ စိတ္ဒံုးဒံုး မခ်ၾကေသးေပ။ ဟိုင္လီသေဘၤာၾကီးသည္ ရန္ကုန္ျမစ္အတြင္းမွ မထြက္ခြာေသး၍ တစ္ခုခုျဖစ္မည္ဆိုလွ်င္ ျဖစ္နိုင္စရာ အေၾကာင္းရိွေသးသျဖင့္ ရင္တမမနွင့္ ျဖစ္ေနၾကရေသးသည္။

ဦးေက်ာ္ခင္သည္ သခင္ေအာင္ဆန္းနွင့္ သခင္လွျမိဳင္ တို႔နွင့္ ပက္သက္၍ မည္သို႔ေသာ သတင္းဆိုးမ်ား ၾကားရမည္နည္းဟု အစဥ္နားစြင့္ေနသည္။ ရန္ကုန္ဆိပ္ကမ္း အေျခအေနအရပ္ရပ္ကို အျမဲမျပတ္ ေထာက္လွမ္း ေလ့လာမႈ ျပဳေနရသည္။ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အတြင္းဝယ္ စံုေထာက္မ်ား အသြားအလာ သတင္း အပို႔အယူမ်ားကို သတိထားကာ ယူေနရေလ၏။

ေနာက္တစ္ေန႔ျဖစ္ေသာ ၁၉၄ဝ ျပည့္နွစ္၊ ၾသဂုတ္လ (၈) ရက္ေန႔၊ ညေန (၅) နာရီ ခန္႔တြင္ သခင္လွေဖ (ဗိုလ္လက်ာ္) နွင့္ ၁၉ လမ္း ဦးေက်ာ္ခင္တို႔သည္ စဥ့္အိုးတန္းဆိပ္ကမ္းသို႔ သြားေရာက္ကာ ဟိုင္လီ သေဘၤာၾကီးကို ၾကည့္ရႈသည္။ အမွတ္မထင္ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ဟိုင္လီသေဘၤာၾကီးသည္ မီးခိုးတလူလူနွင့္ ထြက္စ ျပဳေနသည္ကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။ ဤတြင္မွ သခင္လွေဖနွင့္ ဦးေက်ာ္ခင္တို႔သည့္ စိတ္နွလံုး ဒံုးဒံုးခ် နိုင္ေတာ့ျပီ။ မ်ားမၾကာလွေသာ အခိ်န္အေတာအတြင္းမွာပင္ အရိွန္ရလာသည့္ ဟိုင္လီ သေဘၤာၾကီး၏ ဦးပိုင္းသည္ ေရျပင္ကို အရိွန္ျပင္းစြာျဖင့္ ထိုးခဲြလ်က္ ထြက္ခြာသြားေနသည္။

သေဘၤာဦးပိုင္း လက္ဝဲလက္ယာတို႔မွ ေပၚထြက္လာေသာ လိႈင္းဂယက္ တို႔ေၾကာင့္ သမၺန္ငယ္ေလးမ်ား ရန္ကုန္ျမစ္အတြင္းဝယ္ လူးလြန္႔လႈပ္ရွားေနေလသည္။ ျမန္မာ့သမိုင္းစဥ္ကို ဇြတ္အတင္းေျပာင္းမည့္ သခင္ေအာင္ဆန္းနွင့္ သခင္လွျမိဳင္တို႔ စီးနင္းပါသြားသည့္ ဟိုင္လီသေဘၤာၾကီးကို ဆက္လက္ ၾကည့္ခ်င္ ေသးသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သခင္လွေဖ ( ဗိုလ္လက်ာ္ ) နွင့္ ဦးေက်ာ္ခင္တို႔သည့္ အဆင္သင့္ ပါလာေသာ ကားျဖင့္ စဥ့္အိုးတန္းဆိပ္ကမ္းမွ ပန္းဆိုးတန္းဆိပ္ကမ္းသို႔ အျမန္ေမာင္းကာ ဟိုင္လီသေဘၤာၾကီးကို တစ္ဖန္ ၾကည့္ရႈၾကျပန္ေသးသည္။

ဟိုင္လီသေဘၤာသည္ သူတို႔နွစ္ဦးကို ႏႈတ္ဆက္ေနဘိသကဲ့သို႔ ေခါင္းတိုင္မွ မီးခိုး တလူလူျဖင့္ စဥ့္အိုးတန္း ဘက္မွ တေရြ႕ေရြ႕လာလ်က္ သူတို႔မ်က္စိေရွ႕မွ တျဖည္းျဖည္း ျဖတ္သန္းသြားေလေတာ့သည္။ ထိုအခိ်န္ဝယ္ သခင္လွေဖ (ဗိုလ္လက်ာ္)နွင့္ ဦးေက်ာ္ခင္ တို႔၏ ရင္တြင္းဝယ္ ဝမ္းနည္းျခင္းနွင့္ ဝမ္းသာျခင္း ခံစားမႈကို တစ္ျပိဳင္တည္း ခံစားလိုက္ရသည္။ သခင္ေအာင္ဆန္းနွင့္ သခင္လွျမိဳင္တို႔အား ခ်စ္ေသာစိတ္၊ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ခ်င္း ခင္မင္ေသာစိတ္၊ နိုင္ငံေရးသမားခ်င္း ရင္းနီွးေသာစိတ္တို႔ေၾကာင့္ သူတုိ႔ နွစ္ဦးစလံုး သည္ မ်က္ရည္မ်ားပင္ ဝိုင္းလ်က္ရိွသည္။

* * * * * * * *

မၾကာမီ ....... ကြ်န္ေတာ္ျပန္ဖတ္ခ်င္ေနေသာ စာအုပ္မ်ား ၊ ၄ ။ ( ဘုံဘ၀မွာျဖင့္ - သခင္တင္ျမ )
                  ဖတ္မိဖတ္ရာ ... သခင္ေအာင္ဆန္း၏ စြန္႔စားခန္းမ်ား ၊ ၂ ။
 
* * * * * * * *

1 comment:

tun said...

အျမဲ ဖတ္ရႈလွ်က္ ရွိ ပါတယ္ အေစ ာ ။

Post a Comment