15.8.10

မလက္ကာၿမိဳ.မွ တံဆိပ္ေခါင္းၿပတိုက္ (၂) (MELAKA STAMP MUSEUM)

ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တံဆိပ္ေခါင္းမ်ားကိုခ်ည္း သီးသန္႔ျပသထားတဲ့ တံဆိပ္ေခါင္းျပတိုက္ ရယ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္မေတြ႔ဖူးခဲ့ပါဘူး။ အခန္းတစ္ခု အေနနဲ႔ အမ်ားနဲ႔ေရာျပထားတာေတြေတာ့ ရွိပါသည္။ အမ်ဳိးသားျပတိုက္မွာ ကြ်န္ေတာ္ေတြ႔ခဲ႔ဖူးသည္။ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းစုေဆာင္းတာ ၀ါသနာပါတဲ့ ရဟန္းေတြ ၊ လူပုဂၢိဳလ္ေတြရဲ့ ကိုယ္ပိုင္ ျပခန္းေလးေတြမွာ ၾကည့္ခဲ႔ဖူးသည္။ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ albums ေတြမွာ ျမင္ခဲ႔ဖူးသည္။ အေရာင္းျပခန္းေတြ ကေတာ့ အမ်ားၾကီးရွိပါသည္။ ရန္ကုန္စာတိုက္ၾကီး၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေစ်း၊ ပန္းဆိုးတန္းနားတ၀ိုက္၊ ဟိုတယ္တခ်ဳိ႕၊..........။  ၀ါသနာပါ ျပည္သူေတြ အေနနဲ႔ ေငြေၾကးသံုးစြဲဖို႔ အခက္အခဲ ရိွၾကေတာ့ ၀ယ္ျပီး စုေဆာင္းဖို႕အထိ စိတ္ေနာက္ ကိုယ္ပါ မလိုက္ႏိုင္ၾကပါဘူး။ ဒီေတာ့ တံဆိပ္ေခါင္းအေရာင္းေစ်းကြက္က အလည္လာတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသားေတြကိုဘဲ ရည္ရြယ္သလို ျဖစ္ေနပါသည္။

မွတ္တမ္းေတြအရ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တံဆိပ္ေခါင္းစတင္သံုးစြဲတာ ၁၈၈၀-၈၁ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွ ျဖစ္သည္။ ျဗိတိသွ်ပိုင္ အိႏၵိယႏိုင္ငံ၏ လက္ေအာက္ခံနယ္အျဖစ္ရွိစဥ္က အိႏၵိယႏိုင္ငံသံုး တံဆိပ္ေခါင္းမ်ားကို ဘားမား (Burma) စာတမ္း ထပ္ဆင့္ ရိုက္ႏွိပ္ျပီး အသံုးျပဳခဲ့ရသည္။ တံဆိပ္ေခါင္း သံုးစြဲမႈသက္တမ္း ႏွစ္ေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္လာျပီျဖစ္သျဖင့္ ထိုက္သင့္ေသာ သမိုင္းေၾကာင္း ရွိေနပါျပီ။ တံဆိပ္ေခါင္းျပတိုက္တစ္ခု အေနနဲ႔ ရွိသင့္ပါျပီ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံ စံႏႈန္းအရ ျပတိုက္မ်ားသည္ လူစည္ကားေသာ ေနရာမဟုတ္သျဖင့္ စီးပြားေရးအရ ေအာင္ျမင္မည္ မဟုတ္ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံတစ္ခုအေနျဖင့္ ျပည္သူ႔ ဘ႑ာေငြမ်ားကို အမ်ိဳးသား တံဆိပ္ေခါင္းျပတိုက္တစ္ခု အတြက္ အရႈံးခံသင့္ပါသည္။

မလက္ကာၿမိဳ. တံဆိပ္ေခါင္းၿပတိုက္သည္ စီးပြားေရးအရ ေအာင္ျမင္မည္ မထင္ေသာ္လည္း ျပတိုက္အေနျဖင့္ က်က်နန ျပင္ဆင္ထားသည္။ ေလေအးစက္ တပ္ဆင္ထားသည္။ သန္႔စင္ခန္း    ေကာင္းမြန္သည္။ ျပခန္းမ်ား အလင္းေပးထားပံု သပ္ရပ္သည္။ အေျခခံ လိုအပ္ခ်က္မ်ားမွာ စိတ္ေက်နပ္စရာေကာင္းပါသည္။

ျပတိုက္အေပၚထပ္ကိုလည္း ျပခန္း ၄ ခန္း ဖြဲ႔ထားပါတယ္။ ပထမအခန္းတြင္ မေလးရွားႏိုင္ငံ စာပို႔တိုက္လုပ္ငန္း၏ ေရွးေဟာင္းစာတိုက္ပံုးမ်ား၊ ၀န္ထမ္း ယူနီေဖာင္းမ်ားကို္ျပသထားတယ္။ ဒုတိယအခန္းက multimedia room ဆန္သည္။ Projector တပ္ဆင္ထားသည္။ ဘာေတြျပမလဲေတာ့မသိပါ။




တံဆိပ္ေခါင္း၀ါသနာရွင္တစ္ဦး အေနျဖင့္ အၾကိဳက္ေတြ႔မည့္ ေနရာမွာ တတိယႏွင့္ ေနာက္ဆံုးျပခန္းမ်ားျဖစ္သည္။ ဤအခန္းတြင္ မေလးရွားႏိုင္ငံ၏ ၁၉၅၅ မွ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ အထိ ထုတ္ေ၀ခဲ့သမွ် တံဆိပ္ေခါင္းမ်ားကို နံရံကပ္ ဗီရို အံဆြဲမ်ားျဖင့္ ျပသထားသည္။ အခ်ိဴ႕မွာ အသံုးျပဳျပီးသားမ်ား ျဖစ္သည္။ ၾကည့္ရႈခ်ိန္မ်ားစြာ မရသျဖင့္ အံဆြဲ ၃ ၊ ၄ ကိုသာ ဆြဲဖြင့္ ၾကည့္ခဲ့သည္။ မလက္ကာၿမိဳ႕ႏွင့္သာ သီးသန္႔ သက္ဆိုင္သည့္ စာေလး တစ္ေစာင္ကိုလည္း ျပသ ထားသည္။ ၃-၉-၃၇ ေန႔စြဲျဖင့္ စာတစ္ေစာင္ျဖစ္သည္။







၁၉၅၅ မွ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ အထိ ထုတ္ေ၀ခဲ့သမွ် တံဆိပ္ေခါင္းမ်ား


၃-၉-၃၇ ေန႔စြဲျဖင့္ စာတစ္ေစာင္

ေနာက္ဆံုးအခန္းမွာ အဖိုးတန္းေရွးေဟာင္း တံဆိပ္ေခါင္းမ်ားကို ျပသထားသည္။ သည္ေလာက္ ေရွးေဟာင္းတံဆိပ္ေခါင္းမ်ားကို ကြ်န္ေတာ္အရင္က မျမင္ဖူးခဲ့ပါ။ Victoria ဘုရင္မ ေခတ္အတြင္း ၁၈၄၀ မွ ၁၉၀၁ ခုႏွစ္ အထိ ထုတ္ေ၀ခဲ့သည့္ တံဆိပ္ေခါင္းမ်ား၊ Edward VII ဘုရင္ေခတ္ ၁၉၀၁ မွ ၁၉၁၀ ခုႏွစ္ အထိ တံဆိပ္ေခါင္းမ်ား၊ ျဗိတိသွ်ပိုင္ လက္ေအာက္ခံနယ္အျဖစ္ရွိစဥ္က ထုတ္ေ၀ခဲ့သည့္ တံဆိပ္ေခါင္းမ်ား ၊ .....စံုလင္လွပါသည္။ ဒီေရွးေဟာင္းတံဆိပ္ေခါင္းမ်ားကို ျမင္ခြင့္ရတာ ေက်နပ္ဖို႔ ေကာင္းပါသည္။ ေငြေၾကးျဖင့္ တန္ဖိုးျဖတ္မရေသာ ခံစားမႈ ျဖစ္သည္။









ျပတိုက္မွ အျပန္လမ္းတြင္ မိုးက ဖြဲဖြြဲ ရြာေနေသးသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံမွာလည္း တံဆိပ္ေခါင္းမ်ားကို သီးသန္႔ျပသထားတဲ့ တံဆိပ္ေခါင္းျပတိုက္ ရိွရင္ ေကာင္းမွာပဲဟု ေတြးေတာေနမိပါသည္။


ေစာသက္လင္း

က်မ္းကိုး - ၁၉၈၀ စာေပဗိမာန္စာမူဆု သုတပေဒသာ (ဝိဇၨာ) ပထမဆုရ
              " ျပည္သူကို ပညာေပးေသာ တံဆိပ္ေခါင္းမ်ား " ၊ ဘုတလင္ သစ္နီ ၊
            - တံဆိပ္ေခါင္းဓါတ္ပံုမ်ား မွ်ေ၀ေပးေသာ သူငယ္ခ်င္း ေအာင္စိုးသူ အား ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

No comments:

Post a Comment